01.14.11 - Friday.
Was a real, real harsh day for all of us. VBV day - Very Bad Vibes.
I started the day by planning with Unding and Michael. Michael planned to say sorry to her ex-gf for something he has done. Break time gagawin. Kakanta siya, then bahala na what happens next. Bilang bestfriends, todo-suporta naman ang BMW. Sabi ni Michael kausapin ko daw ung barkada para nga dun sa plano, si Unding na lang ang kumausap kasi nga may sakit ako. Gumawa pa si Kara ng “I’m Sorry”. Kinunchaba rin ni Unding ung bestfriend nung girl.
Ten minutes before the break, kabado lahat.
Moment na. Naghihintay kami sa classroom nung paakyat na etong si girl. Pagpasok niya sa kabilang room, dun na kami nag-pwesto. Paglabas niya, tumugtog na si Michael. Sobrang proud na proud ako kay Michael.
Nung narinig ko ung girl na nagsabi ng “I’m sorry, ayoko na.” I started crying. </3
Sobrang, ako yung umiyak para sa bestfriend ko. Pero si Michael? Hindi siya tumigil. Pagkatapos niya kumanta, ibinibigay niya na yung flowers and chocolates, pero nag-refuse parin ung girl. Pumasok sila sa room ng Vincent. Hinarangan ng boys ung magkabilang pinto para hindi makalabs itong si girl. Tuloy lang sa pagmamakaawa si Michael. Ung “I’m Sorry” nandun paren, buo paren.
Paglabas nila, kumakanta kame ng mga kanta na baka sakaling magpagaan ng loob ni girl. Ganun ka-tindi ang suporta namin kay Michael.
Still, the girl is refusing Michael’s offering of love.
“Shanna, tama na.” - sabi ni Unding.
Hinawakan ko si Michael by the arm, at pumasok naman si girl sa room ng Martin.
“Michael, tama na. You did everything you can. Maawa ka na sa sarili mo.” - ayn ang sinabi ko kay Michael nung dapat ay hahabulin niya pa si girl papasok sa room ng Martin.
That was the most heartbreaking moment for me. Nakita ko ang bestfriend ko na nagbreakdown for the first time. Umiyak siya ng sobra-sobra. Napa-upo, at na-let go ang hawak niyang boquet ng flowers at chocolate. Kitang-kita ko kung pano gumuho ang mundo niya. Ramdam ko ang bawat sakit ng bestfreind namen.
Hindi ko kinaya kaya pumasok ako sa classroom namen, umiyak ako sa isa ko pang kaibigan, si August, as he always is, sinubukan niya kong patawanin, pero hindi talaga.
Lumabas ulit ako dahil ayokong isipin ni Michael na iniwanan ko siya during the worst time in his life. Alam ko kung gaano kamahal ni Michael ung girl na un.
For like, 10 minutes, umiiyak lang kaming lahat sa classroom. “Iiyak mo lang.” - yun lang ang masabi namin kay Michael.
Umakyat na ang third year dahil tapos na ang break. Kumatok ang mga taga-Martin telling us na umakyat na ulit si girl. We were like, “Michael, get up! One more time, subukan mo ulit, fix yourself.” At yun nga, pumunta siya sa room ng Martin.
Sa harap ng buong third year, nagmaka-awa siya one last time. Pero na-reject parin siya.
Bilang mga kaibigan, wala kaming ibang magawa.
^ What she said. </3
that’s the most bitter girl i’ve ever seen…whoever she is.
Shanna, cnu ung girl?
shet. wala akong masabi.
that hurts.
(Source: ihardlyknowhim)
